dafen100e                        dafenz3                        dafenz3
     HOME DAF Z3 100E t2a Touring Modelauto's auto's in de familie Gastenboek Onlangs ook nog gezien!

Modelauto's





Evolutie van mijn Kikkerdaf in model

foto1

In 2000 kocht ik een DAF A1600 uit 1965. Als modelautoverzamelaar had ik altijd al het idee om ook mijn eigen auto op schaal te maken. Van de auto’s van familie, vrienden en collega’s had ik al een hele plank vol, maar mijn eigen DAF stond daar nog niet tussen. Als basis leek me de Lion-Toys DAF frontstuur (Kikkerdaf) de beste keuze, omdat deze auto in grote lijnen overeenkomt met mijn eigen DAF. Op een paar kleine details na klopt de cabine en ook het chassis had al de juiste lengte. Dus in de afgelopen jaren had ik al op de beurs in Houten enkele onderdelen gekocht, zoals een cabine, chassis en ander klein materiaal. Dit zou mijn eerste echte stap zijn op het terrein van verbouwen.

Het bouwen van het model kwam in een stroomversnelling toen ik na zes jaar besloot op de echte auto een huif te laten bouwen. Toen ik langs ging bij Gerrit van Die, die samen met Jaap Breevaart het raamwerk voor zijn rekening zou nemen, zag ik dat hij ook een hele verzameling modelauto’s had staan. Het leek me toen leuk om naast de geldelijke beloning hem ook te bedanken via een model van mijn DAF. En als je dan toch bezig bent kon er gelijk nog wel één gemaakt worden voor mijn broer, fanatiek modelautoverzamelaar en tevens regelmatige bestuurder van de DAF. Dus snel nog twee setjes gekocht in Houten van de DAF van Lion-Toys en het bouwen kon beginnen.

Voor het maken van de huif had ik al een schaaltekening gemaakt van de echte auto. Alle belangrijke maten waren opgenomen en in een tekening verwerkt. Tevens had ik van de echte auto, via het archief in het DAF-museum, een stamkaart van DAF met de maten en uitvoering van mijn auto verkregen. Na enig rekenwerk bleek de schaal van de Lion-Toys DAF meer 1:53 te zijn dan 1:50. Dus alle maten werden omgerekend naar 1:53. Doel was een goedgelijkend, maar ook redelijk stevig model te creëren. Er werd niet gestreefd naar perfecte detaillering, omdat daar de tijd niet voor was en het model ook “opgepakt” moest kunnen worden. Er werden dan ook enkele concessies gedaan.

foto6
Alle onderdelen bij elkaar gezocht via de beurs in Houten.

foto7
Cabine in de primer.

Het chassis had de juiste wielbasis. De accubakken links en rechts werden eraf gezaagd, want deze zaten niet op de juiste plek en ook de achterlichtbalken werden weggevijld. De brandstoftank zat eigenlijk een halve centimeter te ver naar voren, maar deze heb ik toch laten zitten. Als ik de originele brandstoftank zou weghalen, kon ik deze niet meer hergebruiken. En juist de maat en type van de brandstoftank kwamen precies overeen met de werkelijkheid. Hier werd dus de eerste concessie gedaan. Net als aan de bumper, waar bij het Lion-Toys model “DAF” in het midden staat in plaats van een trekoog, wat in het echt bij latere typen gebruikelijk was. Hier heeft Lion-Toys niet de moeite genomen om het chassis aan te passen. Aan het chassis werd links een nieuwe accubak bevestigd en er kwam rechts een luchtketel voor de vacuümremmen (beide gekocht in Houten). Tot slot maakte ik van plastic plaatjes een reservewieldrager.

foto8
Cabine en chassis gespoten in de juiste kleur.

foto9
Laadbak heeft zijn vorm gekregen en inmiddels zijn de grille en roosters van model 1 wit.

Aan de cabine hoefde niet zoveel te gebeuren. Het Lion-Toys model heeft nog de ventilatieluikjes aan de zijkant. Dit kwam bij DAF niet voor in combinatie met de ventilatieroosters aan de voorkant. Lion-Toys heeft blijkbaar voor de latere versie van de Kikkerdaf wel de ventilatierooster voor toegevoegd en de grille aangepast, maar nooit de luikjes aan de zijkant weggehaald. Hier werd de derde concessie gedaan. De ventilatieluikjes aan de zijkant bleven gewoon zitten. Je ziet er toch bijna niks van.

foto10
Ondanks dat de laadbak maar voor een klein deel rood is, was het toch het meest praktische om de hele laadbak rood te spuiten en daarna de houtkleur pas aan te brengen.

foto11
Alle onderdelen zijn klaar en het model kan in elkaar gezet worden.

Het chassis en de cabine werden in de primer gezet en daarna in de juiste kleur gespoten. Het afbouwen kon daarna beginnen. Het meeste werk ging vervolgens in de laadbak zitten. Hiervoor werd weer gebruik gemaakt van plastic platen. Ook hier werd een compromis gezocht tussen detaillering en uren werk. Er werd voor gekozen om niet alle onderdelen van de bak apart te maken, maar de zijkanten en onderkant uit 1 stuk te maken. De houten planken werden door groeven in de plastic plaat aangegeven. De scharnieren werden wel met aparte stukjes plastic aangegeven. De originele wielen en banden van Lion-Toys zijn vervangen door meer natuurgetrouwere exemplaren. Verder vond ik in Houten nog spiegels en de juiste toplichten. Die schijnen ook op Amerikaanse trucks te zitten, waarbij er vijf op 1 dak gaan en er dus ook 5 stuks per verpakking gaan. Heb je dus twee setjes nodig om 6 exemplaren te krijgen. Is niet erg, want de aanschafkosten zijn erg laag. Tevens in Houten een velletje gevonden met de markeringsborden voor de achterzijde.

foto12
Inmiddels ligt de tafel vol met “rommel”.

foto13
Het verschil tussen het chassis van het originele Lion-Toys model en het verbouwde model.

Nadat het model met de open laadbak klaar was, werd het voor het echte model tijd om de huif te monteren. Het raamwerk was al klaar en dit werd in schaal 1:53 nagebouwd, inclusief houten planken. Nadat bij het 1:1 model de huif erop zat, kon dit ook met originele materialen in model worden nagemaakt. Het echte canvas werd op het raamwerk geplakt en het dak werd gemaakt van wit zeildoek, net als in het echt. Tot slot werden de TIR-ogen met grijs aangeven.

foto14
Raamwerk.

foto15
DAF met huif.

Elk van de 3 modellen geeft de DAF weer in een bepaalde periode. De vorige eigenaar had de auto in 1995 gerestaureerd. Hij had gekozen voor een rode cabine met witte roosters en grille en een blauw chassis (model 1). Niet mijn voorkeur, maar zo was de auto nou eenmaal toen ik hem kocht. Vervolgens werden de roosters en grille van de echte auto door mijzelf rood gespoten en kregen de spiegelstangen een zwarte kleur. De sluitingen van de bak kregen ook een rode kleur en de wielsierringen kwamen te vervallen (model 2). Als laatste kwam er een huif op (model 3). Model 3 zal binnenkort overhandigd worden en model 1 komt bij mijn broer in de kast, zodat alleen nog model 2 bij mij zal komen te staan.

foto16
De 3 modellen met links model 2, in het midden model 3 en rechts model 1.

foto17
De 3 modellen met links model 2, in het midden model 3 en rechts model 1.

foto18

Met dank aan iedereen die het mogelijk heeft gemaakt om mijn DAF op de weg te houden!




DAF CF85 Leswagen

Op het wensenlijstje van Ed voor zijn verjaardag in 2006 stond een model van de DAF CF85. Nou was dat op zo'n korte termijn niet te realiseren en ik had me er ook vanaf kunnen maken met een simpel modelletje van de CF85, maar ik besloot verder te gaan en dan gelijk ook maar de auto na te maken waarin Ed rijles heeft gehad. Zodoende kun je op de foto's van het model van mijn kikkerdaf ook de onderdelen zien liggen van een DAF CF85. Inmiddels is ook dit model klaar.

DAFCF85003
De DAF CF85 waarin Ed gelest heeft in model.

DAFCF85007
Achterzijde.

DAFCF85020
Ed mijn DAF staat klaar om een stukje te gaan rijden!




Ford Anglia 100E

Ja, dan trek je bij het lootjes trekken voor Sinterklaas Carl. Wat geef je iemand die op modelautogebied alles al heeft? Inderdaad, een modelletje van mijn eigen dappere Anglia. Als basis werd de Popular 100E van Vanguards gebruikt, die al eens voor 5 euro op de autobeurs waren gevonden. De basis was al bijna correct. Alleen de spiegels moesten worden aangepast. In plaats van twee spiegels, zit er bij mijn 100E maar 1 spiegel op en ook nog eens meer naar voren. Daarnaast moest het model omgebouwd worden naar linkse besturing.

Het model werd 'opengeboord' en uitelkaar gehaald. Het interieur van de oorspronkelijk blauwe versie met de vaste ruitenwissers was van zacht plastic, wat zich makkelijk laat snijden en ombouwen naar linkse besturing. Het overschilderen van de blauwe bekleding naar verschoten rood met witte vlakken was veel lastiger. Het interieur van de oorspronkelijk gele versie was veel harder en bijna niet te snijden. Voordeel was dat de lichte kleur zich prima liet overschilderen. Het dichtmaken van de gaten van de spiegels was nog lastig en pas na veel plamuren en schuren zag dit er een beetje toonbaar uit. Het spuiten van het model verliep vrij vlot en de versie voor Carl heeft een beetje een fale en doffe lak, net als het origineel. Dit was een kwestie van 'dun' spuiten. Omdat het dak van mijn eigen versie opnieuw gespoten moest worden is de lak van deze versie iets dikker en daardoor meer glanzend.

Uiteindelijk werden de details als deurgrepen, sierlijsten en raamrubbers geschilderd en kreeg de auto kentekenplaten. De diamanten koplampen werden in Houten op de beurs gevonden. 3mm voor mijn eigen exemplaar, omdat deze al diamanten koplampen had met ingebouwd al de omlijsting. De versie voor Carl had oorspronkelijk verchroomde plastic koplampen. Hiervoor kwamen in de plaats 3,5mm diamantjes.

Leuk idee leek nog het model te verfraaien met de Dinky Toy poppetjes van o.a. de DAF 33, maar dit zag er bij nader inzien toch niet zo mooi uit. Deze poppetjes worden bewaard voor een ander project.

Ford Anglia 100E
Inmiddels een bekende verschijning, een tafel vol met onderdelen, gereedschap, boek en verf.

Ford Anglia 100E
Tussen de onderdelen van de 100E staat het origineel, de Popular 100E van Vanguards. De bekleding heeft nog niet de witte vlakken.

Ford Anglia 100E
Let op de ruitenwissers. De basis van de ene was het goedkopere model van Vanguards. Later maakte Vanguards een meer gedetailleerde versie, met o.a. losse ruitenwissers.

Ford Anglia 100E
Tweemaal Ford Anglia 100E, ZG-38-97. Hier voor het laatst bij elkaar. De rechtse staat inmiddels bij Carl in de kast.




Station Scheemda

Scheemda deel 1: Top2000 en station Scheemda houden me van de straat tussen kerst en oudjaar. Aan de hand van een bouwpakket van stationsgebouw Staatsspoorwegen 4e Klasse van ProtoModel wordt een 1:87 model van het station Scheemda gebouwd.


Dit moet het ongeveer worden. Station zoals het was 1925.


Scheemda deel 2: de muren zijn klaar!


Station Scheemda 1955


Scheemda deel 3: Nadat de vorst weer weg is, is de bouw in Scheemda weer hervat.


Station Scheemda 1980


Scheemda deel 4: De muren staan. Tijd om een kraan te huren om het dak te plaatsen.


Station Scheemda 2012


Scheemda deel 5: Gisteren is de kraanwagen gearriveerd. Met man en macht worden nu de leien op het dak geplaatst. De leien zijn aangevoerd met een stoere DAF 2000 DO. De aannemer is op komen draven met diverse VW pick-ups.


Station Scheemda 1976


Scheemda deel 6: Het gaat nu hard! Het gebouw is inmiddels wind en regen dicht en men is bezig met de staaldraden van de perronoverkapping.


Station Scheemda 1970 (mijn geboortejaar).


Scheemda deel 7: Eindelijk is het zover; station Scheemda is opgeleverd! De verhuizers van Kattenberg verhuizingen brengen het meubilair naar binnen en de NS is bezig met testritten. Een tweetal Blauwe Engelen (de 82 en de 101) zijn net gearriveerd. Ook een hippel met koelwagen van Fyffes rijdt een proefrit. Binnenkort moet de aannemer het perron nog aanleggen. Blijft alleen de vraag wat die rode spijlbus met kenteken 45-09-JH daar doet?




Station Scheemda 12 april 1963. Deze foto en een bouwpakket zijn de aanleiding geweest van dit uit de hand gelopen epistel.

Tot slot dan nog station Scheemda 1910. Nog wel de ronde ramen en de mooie afwerking bij de dakgoten, maar al wel de witte muren. Deze versie lijkt het meest op het door mij gebouwde model.


Dudok Esso tankstation: Nu we toch zo lekker bezig zijn, ook het Dudok Esso tankstation maar in elkaar gezet. Binnenkort beginnen de evenementen weer en dan komt het er niet meer van.


Het gebouw is wel goed gelukt, alleen die pick-up kan beter ........




Volkswagen T2a pick-up

Wat doe je als je thuiskomt met je net nieuw aangeschafte modelletje? Inderdaad, je gaat hem gelijk kapotmaken. Zo ging het met de 1:43 Schuco Volkswagen T2a pick-up met zeepkisten. Het modelletje was een ideale basis voor een model van mijn eigen Rode Fruitmachine, een Volkswagen T2a pick-up uit 1969.

Na enig wrikken en vooral goed kijken hoe het model in elkaar steekt, was de laadbak eraf. Wat je overhoudt is een goed begin voor het maken van mijn eigen T2a. De laadbak van het grote voorbeeld is niet standaard Volkswagen, maar is er waarschijnlijk al vrij snel na aflevering van de pick-up opgezet met als doel groente- en fruitkratten van de kassen naar de veiling te rijden.


Gelijk bij thuiskomst wordt het model gesloopt.

De laadbak van de echte auto werd helemaal opgemeten en op de treinenbeurs in Houten werden plastic platen gekocht met de juiste dikte en (niet onbelangrijk) breedte van de planken. Om het schilderen te vergemakkelijken en omdat de gleuf tussen de planken aan de zijkant van de bak natuurlijk niet staat werden de randen van de bak van afzonderlijke plastic stroken gemaakt. Moeilijkheid was nog het uitsnijden en vijlen van de opening voor het raam in het kopschot. Dit is niet vierkant en daardoor lastig uit de snijden. Tevens werden in Houten fruitkistjes gekocht. Dit zijn via een 3D-printer gemaakte kratjes, die heel mooi lijken en prima de zeepkisten kunnen vervangen.


De onderdelen van de bak zijn uitgesneden.

Ondertussen werd het model van Schuco verder gestript. Onder de cabine zat de eerste schroef, maar nadat deze was losgedraaid wilde het model nog niet uit elkaar. Na enig zoeken bleek er achter de kentekenplaat aan de achterzijde een tweede schroef te zitten. Het is dat de kentekenplaat toch verwijderd moest worden, want anders had ik de schroef mogelijk nooit gevonden.


De gebruikelijke 'rommel' op tafel.

Nadat de bodemplaat eraf was konden de wielen en banden gedemonteerd worden. De wielen moesten wit geschilderd worden. De bekleding kon eenvoudig uit de cabine gehaald worden, maar het ruit zat gelijmd. Nou was het niet echt nodig om het ruit te verwijderen, dus dat bleef zitten. De bekleding van de bestuurdersstoel en het bankje ernaast werden lichtbeige geschilderd. Ook de deurbekleding, die ik gewoon in het model heb laten zitten, kreeg deze kleur. Het model zelf hoefde niet overgespoten te worden, alleen de spijlen van de cabine en het stukje onder de ramen moest rood gemaakt worden. Dat kon het beste gewoon met de kwast gebeuren. Heel toevallig kwam ik in Houten op de treinenbeurs een potje verf tegen dat bijna de juiste rode kleur had. Alleen als je het model in het daglicht houdt zie je bij de spijlen een licht kleurverschil. Het geverfde deel is iets minder paars en meer rood. In de vitrine valt het helemaal niet op.


Alle onderdelen zijn geschilderd


en klaar voor montage.

Nu het model uit elkaar was kon het schilderen en bouwen van de bak beginnen. Dit zorgde voor weinig problemen. Nadat alle onderdelen de juiste vorm en kleur hadden kon het samenbouwen beginnen. De stroken/randen om de bak het en kopschot leverde nog wat moeilijkheden op om goed te lijmen. Secondelijm werkt veel te snel, dus al snel was besloten het met dikke houtlijm te proberen en dat lukte aardig. Het mooie is dat je het te veel aan lijm makkelijk weer weg kan halen en je lekker veel kunt schuiven, zodat de onderdelen op de juiste plek komen te zitten. Vooral de 4 spijlen in het kopschot moeten natuurlijk wel een beetje recht zitten en op de juiste afstand van elkaar.


De randen zitten op de bak en het kopschot.


Het model is klaar.


Niet onaardig, al zeg ik het zelf.

De pick-up in model is nog in de uitvoering van voor de ontchroming. In het echt werden, nadat de pick-up technisch in orde was gemaakt, de wieldoppen grijs gespoten en in Engeland was eerder al een wit (origineel) metalen VW-logo voor een T2a gevonden. Het is natuurlijk een bedrijfswagen dus het chromenlogo moest het veld ruimen. Bij het door mij gemaakte model zijn de wieldoppen en het logo nog in de chroomuitvoering. Het idee is om nog een tweede model te maken voor Carl. Het tweede model krijgt dan wel een wit logo en grijze wieldoppen. De onderdelen voor de bak van het tweede model zijn al gemaakt. Het is alleen nog lastig een donorauto te vinden. Het 1:43 Schucomodel met de zeepkisten komt blijkbaar niet heel veel voor. Ik ben nog maar 1 keer een model tegengekomen op de NAMAC-beurs in Houten. Het 1:18 model is nog wel te krijgen. Alleen voor die prijs ben ik nog een beetje terughouden om het model te slopen en om te bouwen. Het moet wel leuk blijven allemaal!


Om Johan en Victoria alvast lekker te maken voor de Oldtimerdag Ruinerwold wordt een diorama gemaakt.


Hier zonder de fruitkistjes.


Maar MET is leuker. Deze foto's belanden op Facebook.


Tot in Ruinerwold!

Carl heeft via internet voor een redelijk prijs een tweede Schuco pick-up gevonden. Ik heb aangeboden om deze om te bouwen, omdat ik toch al ervaring had hiermee. De laadbak was al klaar, die had ik bij mijn eigen versie al dubbel gemaakt. Het model ging nu snel en soepel uitelkaar. Het schilderen was opnieuw een monnikenwerk, vooral het rood van de cabine. Het VW-logo was nog een nieuwe uitdaging. Eerst dacht ik dat ik het wel wit zou kunnen schilderen als het logo op het voorfront zou blijven zitten, maar dit was niet te doen. Te klein, te dun, dat werd niks. Nadat ik een derde keer het logo weer schoongeveegd had, bleek het iets scheef te zitten. "Mooi,"dacht ik dat zit dus geplakt en kan ik nu langzaam omhoog schuiven en van de cabine afhalen. En jawel dat lukte wonderwel. Nu kon het logo eenvoudig wit geschilderd worden. Het grijs maken van de wieldoppen was een fluitje van een cent met de juiste kleur waarmee ik ook de echte wieldoppen had gespoten. Het geheel kon in elkaar gezet worden en was klaar voor Carl zijn verjaardag. Nog wel even snel een foto van beide exemplaren naast elkaar gemaakt.


Het logo is eraf.


Het logo kan nu eenvoudig wit geschilderd worden.


Nadat het model afgeschilderd was, kan de bak die al klaar was er nu op.


Tweemaal Rode Fruitmachine.


Links met chromen logo en wieldoppen, zoals ik hem kocht en rechts met wit logo en grijze wieldoppen, zoals hij nu is.



terug terug

   Evenementen:


    2016

    2015

    2014

    2013

    2012

    2011

    2010

    2009

    2008

    2007