dafenz3                        dafenz3
     HOME DAF Z3 100E t2a Touring Modelauto's auto's in de familie Gastenboek Onlangs ook nog gezien!

Ford Anglia 100E uit 1958

oktober en november 2010

Er staat wel "Einde" onder het verslag van de herfstrit, maar er komt toch nog een staartje aan het klassiekerseizoen 2011 en dan bedoel ik niet de technische dag en onderdelendagen.

1958, het jaar waarin:

  • op 1 januari het economische samenwerkingsverband tussen Frankrijk, de Bondsrepubliek Duitsland, ItaliŽ, BelgiŽ, Luxemburg en Nederland onder de naam Europese Economische Gemeenschap (EEG) officieel van start gaat
  • het Amerikaanse elektronicabedrijf RCA Victor de eerste stereolangspeelplaten- en afspeelapparatuur op de markt brengt
  • de omroepvereniging VARA de eerste aflevering van de jeugdserie Pipo de Clown uitzendt
  • het Nederlandse bedrijf N.V. Electrologica de eerste commerciŽle computer aflevert
  • Bell Labs, het onderzoekslaboratorium van het Amerikaanse telefoonbedrijf AT&T, het eerste modem ontwikkelt
  • de Amerikaanse natuurkundige William Higinbotham het eerste videospel ĎTennis voor twee' bouwt
  • op de RAI door Van Doornes Automobielfabriek (DAF) de DAF 600 gepresenteerd wordt.

Chuck Berry heeft in 1958 een grote hit met "Johnny B Goode" en Alfred Hitchcock brengt de film "Vertigo" in de bioscoop.

Een speciaal jaar dus, 1958. Een van de concurrenten van de DAF 600 is de Ford Anglia 100E en hierover meer.





Hoe het begon.

Maandag 5 oktober 2009 ontving ik een e-mail van Tiel-John Nootenboom voor het plaatsen van 3 hunters in het clubblad van de Engelse Ford Club Nederland. De hunters waren voor een Ford Eifel Cabriolet uit 1937, een Ford Prefect uit 1952 en een Ford Anglia 100E uit 1958. Bij deze laatste had ik gelijk al zoiets van "dat is een leuke auto". De familie Nootenboom besloot niet alle auto's te bewaren, maar alleen een aantal auto's die een APK hadden of op een of andere manier speciaal waren. Er zouden dan nog meer dan genoeg auto's overblijven om geregeld in te rijden. Tieleman Nootenboom kenden we van de Engelse Ford Club Nederland en ook Leo Nootenboom is geen onbekende en bezit net als Carl een Corsair.

De Prefect was in maart 2010 inmiddels verkocht en ik informeerde bij Tiel-John Nootenboom eens naar de staat van de 100E. Deze was origineel, de eerste eigenaar had deze ingeruild bij het garagebedrijf van Tieleman Nootenboom en deze had de auto niet doorverkocht, maar bewaard. Technisch was de auto in goede staat en de carrosserie was hard, maar met gebruikssporen. De Eifel zou niet meer in het septembernummer van 2010 worden opgenomen. Alleen de 100E bleef onverkocht. Tijdens het Lustrum van de Engelse Ford Club Nederland in Limburg ging Carl Leo Nootenboom maar eens uithoren over de 100E. "Origineel Nederlands en met weinig moeite weer rijdbaar te krijgen. Een leuke auto." vertelde Leo. "De carrosserie is niet moeders mooiste, maar ook niet doorgeroest."

Nadat het clubblad van september 2010 was uitgekomen hebben Carl en ik een afspraak gemaakt met Leo Nootenboom om de auto maar eens te gaan bekijken. Op zaterdag 23 oktober 2010 reden we naar Nootdorp. We werden door Leo en mevrouw Nootenboom hartelijk ontvangen met koffie en koek en werd er gepraat over de auto's. Na een tijdje werd het tijd om in de loods te kijken. Leo en Tiel-John Nootenboom hadden niks verkeerds gezegd. De auto was niet in concoursstaat, maar was origineel, nooit gerestaureerd en dus niet verpest, maar wel een harde body en niet onbelangrijk het is een origineel Nederlandse auto. Zowel Carl en ik hadden gelijk zoiets van:"dit is een leuke auto die een nieuw leven verdient". Er zou wel het nodige aan moeten gebeuren om er weer veilig de weg mee op te kunnen. Zo moet de uitlaat vervangen worden, moet het remsysteem goed onderhanden genomen worden en lekt hij ergens koelvloeistof. Maar met circa 63.000 kilometer op de teller en een goed lopende motor valt dit heel erg mee. Bij de Corsair hadden we een aantal van deze zaken inmiddels ook onder handen gehad. De prijs was ook te behappen. In de advertentie stond Ä 2.500,=, maar hier kon nog wel iets af.

De aankoop zou natuurlijk wel een aantal (logistieke) problemen geven. Ten eerste ga je natuurlijk meestal maar met 1 auto naar een evenement, dus er zal afgewisseld moeten worden tussen de Corsair en de 100E. Ten tweede kan de 100E niet op eigen kracht opgehaald worden, dus hiervoor moet vervoer geregeld worden. Tot slot moeten Carl en ik uit gaan maken wie de auto op zijn naam zal zetten. Carl wil wel graag deze origineel Nederlandse auto op zijn naam hebben, maar ook ik vind dit eigenlijk wel een heel leuke auto om zelf te hebben. Ook al past hij niet tussen de 6-cilinder-tweezitters die ik al heb. Achterwielaandrijving is nog wel een overeenkomst tussen de auto's, maar daarmee houdt het dan wel op.

Op 6 november 2010 gaan Carl en ik met de DAF opnieuw naar Nootdorp. We worden weer hartelijk ontvangen met koffie. Samen met Leo gaan we naar het TNT-agentschap om de auto over te schrijven. Daarna wordt het tijd om de auto in te schepen. Leo Nootenboom heeft een brug in de loods en de deuropening is minimaal 3 meter 50 hoog, dus de DAF kan daar naar binnen. Via de brug kan de 100E dan de laadbak van de DAF in gereden worden. Geeft me gelijk de mogelijkheid om de eerste meters te maken met de 100E. Het rempedaal geeft weinig vertrouwen, maar de rest wekt al gelijk een lief en nostalgisch gevoel op. Dat rijdt heel leuk. De zijkleppenmotor heeft 36 pk, gekoppeld aan een ongesynchroniseerde 3-versnellingsbak zal dat geen hoge snelheden genereren. De auto heeft een startknop net als mijn DAF, de 1e versnelling zit naar achteren, net als mijn DAF. De richtingaanwijzer zit boven de naaf van het stuur en de ruitenwissers gaan op vacuum. Dat wordt een hoop lol! Oh ja, het is al wel 12 volt, dus heel modern.

Na een fotosessie wordt door mij de 100E vooruit op de brug gereden en daarna de DAF voor de brug gezet. Zonder veel moeite kon ik de 100E zo achteruit de laadbak inrijden. Nadat de 100E goed was vastgezet kwam ook nog eens de eerste eigenaar langs. Toeval of niet? We wisselen adressen uit.

Met deze aankoop zijn alle regels overtreden voor het kopen van een auto. Gekocht van een oud vrouwtje (de weduwe van Tieleman Nootenboom was op papier sinds 2009 de eigenaresse), in de regen en zonder proefrit, maar het zal zo'n vaart wel niet lopen. We kennen nu dus alle eigenaren en Leo Nootenboom zullen we nog vaak tegenkomen.

Voorlopig staat de 100E nog achterin de bak van de DAF. We kunnen hem er zelf ook niet uit krijgen, maar dat geeft niet. We rijden er in de wintermaanden toch niet mee en zo hebben we nog even tijd om de juiste onderdelen te krijgen. Volgend jaar moet de 100E dan echt kunnen rijden. Ik kan niet wachten!

Verkijk je overigens niet op de foto's, want een auto ziet er op de foto altijd mooier uit dan in werkelijkheid. Alle deukjes en krasjes zie je namelijk niet op de foto.


100E en DAF.


De 100E is nog eens 7 jaar ouder de toch al niet jonge DAF.


Let nog even op de verschillende kleuren van de achterlichten.


De motor heeft circa 63.000 kilometer gedraaid en is nog in goede conditie.


Het originele interieur heeft geleefd en heeft daarom oneindig veel sfeer.


De stoelbekleding is een beetje verkleurd, maar ondanks zijn leeftijd nog helemaal heel.


Inladen van de 100E.


Hier zal de auto voorlopig even blijven.


Nabij Utrecht even checken of de lading nog goed vast zit. Het stroomt van de regen, echt DAF weer.

In 2011 komt er vast een vervolg op dit verhaal.




zaterdag 22 januari 2011

Vandaag de radiator uit de 100E gehaald om te kijken of deze lek is. De radiator ziet er op zich nog goed uit. Gelijk maar schoongespoeld. Tevens de koelwaterslangen gedemonteerd en om hier bij te kunnen moest ook de dynamo los. De motorruimte is dus nu een stuk leger en rijden kan de 100E even niet meer. Inmiddels zijn de nodige onderdelen besteld. Kijken hoever we komen op 12 maart.


Sleutelen achterin de DAF. je wordt er niet schoner op, maar het is wel leuk om te doen en je leert nog eens wat.




zaterdag 12 februari 2011

Na de Snertrit van de LVWCN gaan we nog bij Gerrit Verhulst langs om een doos met onderdelen te halen, zoals: Remcilinders, koelwaterslagen, een tankdop, pakkingen en een oliefilter.




zaterdag 5 maart 2011

Carl en ik vertrokken vroeg naar Leimuiden. Het was koud, maar de DAF sputterde niet tegen en we konden op pad. Jan Tinga stelde op zaterdag 5 maart zijn garage open voor leden van de Engelse Ford Club Nederland om zelf te sleutelen. We hadden met Jan Tinga afgesproken dat we al vroeg zouden komen, zodat we de 100E uit de DAF konden halen voordat het een drukte van belang zou zijn op het erf bij Tinga en er geen ruimte meer zou zijn. Met enige moeite konden we bij Jan Tinga de 100E uit de DAF duwen. Het remsysteem zit redelijk vast en duwen gaat dus zwaar. Met de hulp van een spanband wordt de 100E uit de laadbak op de brug getrokken.

In ieder geval wilde ik de uitlaat vervangen, het koelsysteem weer in elkaar zetten en de olie en oliefilter vervangen. Dit zijn zaken die ik zelf makkelijk kan en met behulp van de brug zou dit nog makkelijker gaan. Het remsysteem was bij voorbaat al een lastige klus. Nadat de uitlaat en de olie vervangen waren zijn we samen met de mannen van Jan Tinga gaan kijken naar het remsysteem. Al snel bleek dat we het beste het hele remsysteem konden vervangen om het helemaal goed en veilig te krijgen. Hiervoor is meer tijd en zijn meer onderdelen nodig, dus dat gaat Jan Tinga en zijn mensen op een later tijdstip doen. Het koelsysteem werd weer in elkaar gezet. Aan het eind van de dag kon de 100E weer de laadbak in. Ik wilde nog proberen om dit rijdend te doen, maar er bleek geen stroom te zijn. Dus met mankracht de 100E weer in de bak geduwd. Jan Tinga en zijn monteur Michiel hebben nog een stukje in de DAF gereden als dank voor al hun moeite. Ze vonden het leuk om eens in zo'n oude DAF te rijden en ze lieten zien hier bekwaam in te zijn. Ik zelf heb veel geleerd en het is leuk om als technisch-analfabeet zelf te kunnen sleutelen en toch terug te kunnen vallen op de raad en kennis van een vakman. De dag was dus heel erg goed besteed. Jan Tinga en zijn mannen heel erg bedankt voor het ter beschikking stellen van de brug en jullie hulp. Daar zijn we heel erg mee geholpen. En wat de 100E betreft, "Wordt vervolgd!"


De DAF staat bij Jan Tinga voor de brug en de 100E kan eruit.


Dit is het dashboard van een Fiat


De afsleepwagen die Jan Tinga aan het restaureren is. Ooit is hij zelf begonnen met het rijden op zo'n auto.


Hij is nog niet helemaal klaar, maar schiet al op.


Vakgarage Tinga in Leimuiden.


De 100E op de brug.


Er is vandaag weer het een en ander gedaan, maar de 100E is nog niet klaar, maar dat komt in de loop van de tijd wel.




dinsdag 31 mei 2011

De 100E gaat voor de tweede keer naar Jan Tinga. Jan en zijn medewerkers gaan in de weken dat wij naar IJsland gaan de remmen, koppeling en andere zaken onder handen nemen van de 100E.

Op 6 juni halen we nog de laatste onderdelen op bij Gerrit Verhulst en op 8 juni (de avond voordat we naar IJsland vertrekken) brengen we deze naar Jan Tinga. Wij gaan met een gerust hart op vakantie. De 100E is in goede handen bij Jan Tinga.


De DAF opnieuw bij Tinga. De 100E wordt nu definitief uitgeladen.


Er stond ook nog een Ford Prefect bij Jan Tinga, dus de 100E is in goed gezelschap.


De Wolseley, ex-auto van Gerrit van Die staat ook voor onderhoud bij Tinga.




zaterdag 30 juli 2011

Jawel, de 100E rijdt. Zaterdag 30 juli naar Tinga om de 100E op te halen. Jan en zijn medewerkers hebben de remmen in orde gemaakt, de koppeling gedaan en nog wat kleine dingen, zoals de kilometerteller, waar Loek Rijsenbrij nog een nieuwe kabel voor heeft geleverd, gemaakt. Tevens zitten er 5 nieuwe banden op. En we hebben tegen de goedbedoelde adviezen in gekozen voor diagonaal banden. We hebben een hele schuur vol met beter rijdende auto's dan de 100E, dus daarvoor hoef je geen radiaal banden te nemen en we willen eigenlijk gewoon weten hoe dat nou rijdt, een auto van 1958 en dus 53 jaar oud.

Zaterdagochtend 30 juli eerst met de DAF naar Purmerend om iemand een groot plezier te doen. Daarna rijden we naar Leimuiden. Jan heeft voor zichzelf nog een origineel Nederlandse Anglia 105E gekocht en deze moeten we natuurlijk eerst nog even bewonderen. Daarna kan de 100E gestart worden. Natuurlijk eerst tanken en dan op weg. Hoe rijdt dat?

Het rijdt best goed en vooral heel leuk. Maar halverwege de rit Leimuiden-Lelystad hield de 100E er ook maar gelijk mee op. Op het punt waar de Zuidelijke tak van de A10 en de Noordelijke tak van de A10 overgaan in de A1 hield de 100E motor het voor gezien en dat net op het punt dat je van de derde baan naar de meest rechtse baan moet. Gelukkig liep de auto nog even uit en kon hij in de bocht van de afrit naar Diemen op de vluchtstrook stilgezet worden weg van de A1, want ik heb slechte ervaringen met het stilstaan op de vluchtstrook van een snelweg. Af laten koelen, weer starten en weer verder rijden. Waarschijnlijk een gevalletje van Vapor Lock. Het starten met warme motor blijft sowieso een uitdaging, wat waarschijnlijk met hetzelfde Vapor Lock te maken heeft. De benzine verdampt door de warmte voordat het de cilinder bereikt en blokkeert zo de duurstroming. Verder rijdt de 100E prima. Alleen de stuurinrichting lijkt nog wat last te hebben van het lange stilstaan. Er zit een stroef stukje in als je precies rechtuit rijdt. Waarschijnlijk heeft hij in die stand lange tijd stilgestaan. Oh ja, het bolletje van de rechter koplamp heeft het ook al begeven. Hoewel, wat is al? Ze zien er nog heel authentiek uit en dus misschien wel 53 jaar oud. Wie zal het zeggen? En wie heeft nog zoín type bolletje liggen?


De 100E staat al op ons te wachten in de showroom van Jan Tinga.


Jan laat ons nog even zijn nieuwste aanwinst zien, een Anglia 105E.


Er zit een bordje "sorry verkocht" op de 100E, want Jan had de auto al meerdere keren kunnen verkopen. Er was wel belangstelling voor.


Eerst maar tanken.


En dan houdt de 100E er mee op. Afkoelen maar!


Sfeerplaatje aan het IJsselmeer.


Wel laten afkoelen anders start ie weer niet meer.


Ik heb het voor elkaar. De oprit van Carl is gevuld met auto's van mij.


Drie op een rij!


Fotos-sessie aan het IJsselmeer.


Welke is het mooiste? Welke het meest geliefd? en welke rijdt het best?


Groot en klein.


Bij de flat van Clary. Naast de 100E de Polo van Clary en de trouwe variant van Carl.

De komende weekenden staan er diverse evenementen op het programma waar de 100E naartoe kan. Ik ben benieuwd hoe dat gaat lopen.




zaterdag 25 februari 2012

Van Die en Jan Tinga, wat hebben die twee gemeen? Ik weet het niet, maar opnieuw zien we de ex-Wolseley van Gerrit van Die bij Jan Tinga en onze 100E gaat hem gezelschap houden. Nadat we in de tweede helft van 2011 ruim 3.000 kilometer met de 100E hebben gereden waren 2 dingen wel duidelijk. Ten eerste is het gewoon een hele leuke auto en ten tweede verbruikt hij net iets te veel olie en koelvloeistof. Voordat we dus in 2012 weer kilometers gaan maken, toch maar contact gezocht met Jan Tinga. Hij gaat de komende weken de motor open maken en kijken wat de staat van het zijkleppertje is.


Toeval of niet, maar die Wolsely komen we regelmatig tegen als we bij Jan Tinga zijn. Eerst al toen Van Die hem net verkocht had en later toen we de 100E voor de tweede keer bij Jan brachten.


De Wolseley is inmiddels ontdaan van de kop van de motor.


Jan Tinga begint ook al met luchtgekoelde Volkswagens! Wie weet ooit nog eens een T2a?




zaterdag 21 april 2012

We maken er inmiddels een gewoonte van om de Anglia bij Jan Tinga te brengen en net zo hard weer op te halen, zonder dat deze echt klaar is. Toen de Anglia op de stand van de EFCN tijdens de beurs van Vijfhuizen stond kregen we een smsje dat ze voor de Double Old te weinig auto's hadden. Nu de auto toch niet meer bij Jan Tinga stond en nog steeds rijvaardig is konden we er ook nog wel een ritje mee maken. Dus we namen de Anglia na de beurs in Vijfhuizen mee naar huis. Nou ja, mee naar huis? Hij heeft eest 4 dagen in de parkeergarage bij KLM gestaan, omdat we thuis eigenlijk helemaal geen plek hadden.

Maar goed zaterdag 22 april moest er dan toch het een en ander gedaan worden aan de Anglia om niet te veel klachten van de passagiers te krijgen tijdens de Double Old. De Anglia stond natuurlijk niet voor niks bij Jan Tinga. Aan het hoge olie- en koelvloeistofverbruik kon ik zelf niet zoveel doen, maar twee andere zaken kon ik wel proberen op te lossen. Als eerste, en wat mij leek het makkelijkste op te lossen, lekte de brandstoftank bij de vlotter. De penetrante geur zou vast niet op prijs gesteld worden door de bejaarden van De Vier Dorpen, dus maar eens kijken of ik de pakking van de vlotter kon vervangen. Er miste al een stukje uit en als de tank meer dan halfvol was, dan lekte hij brandstof in de kofferbak. Dit bleek ook al duidelijk in de stalling afgelopen winter. Nou heb ik twee sets met diverse pakkingen, maar die ene pakking voor de vlotter zat daar natuurlijk niet bij. Zo even op zaterdag een nieuwe pakking kopen is er niet bij en vloeibare pakking blijkt nou niet heel geschikt te zijn voor pakkingen die met benzine in aanraking komen. Dus dan maar op de creatieve toer. Van een stukje binnenband werd aan de hand van de resten van de oude pakking een vervanger gesneden. Dat was nog een hele toer, want al de gaten voor de schroeven moeten wel gemaakt worden en het geheel moet ook nog een beetje goed passen anders lekt het alsnog. Dat klusje koste me de hele ochtend (en Carl had me al om 9:00 uit bed gehaald om de Corsair van starthulp te voorzien), maar lukte uiteindelijk wonderwel. Zondagochtend de tank helemaal gevuld en de hele dag heeft deze niet gelekt. Dus deze missie is vooralsnog geslaagd. Mocht ik nog eens een originele pakking tegenkomen dan wordt deze natuurlijk aangeschaft, maar op dit moment houdt mijn eigen knip- en knutselwerk het prima.

Als tweede stonden de beide voorstoelen op de nominatielijst om onder handen genomen te worden. De vulling van de rugleuning was helemaal verpulverd en duidelijk zichtbaar op de vloer van de auto. Ook de zitting was niet helemaal je dat en het geheel zou zeker tot geklaag hebben geleid van de deelnemers aan de Double Old die met mij mee zouden rijden. Ik had eerder al vulling gehaald op de markt in Almere en kon dus aan de slag. De stoelen kon ik zonder enig probleem uit de auto halen en bij Carl in de woonkamer zetten. Carl zelf was toch niet thuis, dus ik kon lekker mijn gang gaan. De bekleding zit met metalen klemmetjes vast aan het frame van de stoel. Voorzichtig, maar zonder heel veel moeite gingen de klemmetjes los. Het overblijfsel van de vulling verspreide zich ondertussen op het kleed wat ik uit voorzorg al op de grond had gelegd. Toen alle klemmetjes los waren kon ik de bekleding eraf halen. De vulling van de rugleuning was helemaal weg. Bij de zitting leek het nog wel mee te vallen. Ik heb uit het schuimrubber stukken geknipt als vervangen van de vulling en deze in de bekleding geschoven. Met wat gefriemel en geprutst kon ik vervolgens de klemmetjes weer vastmaken. De bijrijdersstoel was daarmee klaar en het zag er nog goed uit ook. Met deze stoel ben ik anderhalfuur bezig geweest, maar dan heb je ervaring en de bestuurdersstoel had ik in een halfuur uit- en weer in elkaar. De stoelen konden de auto weer in. Waarmee het opvullen van de stoelen heel erg mee viel en juist de pakking van de vlotter de meeste tijd kostte. Zo zie je maar weer, niks is wat het op voorhand lijkt.

De passagiers tijdens de Double Old heb ik niet horen klagen over de stoelen en ook van Carl kreeg ik positieve reacties over het zitcomfort, dus ook deze herstelwerkzaamheden aan de Anglia 100E mogen tot een succes gerekend worden. Nu is Jan Tinga weer aan zet, want het olieverbruik is onacceptabel hoog (minimaal een halve liter op 300 kilometer) en er verdwijnt ook bijna een halve liter koelvloeitstof bij 300 kilometer. Hoe het met de Double Old is afgelopen kun je lezen onder 'evenementen'. De Anglia 100E staat inmiddels weer bij Jan Tinga. Ik zou zeggen: "Wordt vervolgd!"


De eerste stoel klaar om uit elkaar te halen.


Alle klemmetjes zijn los en de bekleding kan verwijderd worden.


de vulling van de rugleuning is helemaal weg. Alleen het jute rest nog.


Klaar!


Inmiddels staat de Anglia 100E weer bij Tinga. (Maandag 23 april)




dinsdag 1 mei 2012

Het is dan zover. De Anglia 100E is niet meer rijvaardig. De motor is uit de Anglia 100E en inmiddels gedemonteerd.


De motor is uit de auto gehaald.


De 'lege' motorruimte.


Het blok van de zijklepper.


Let ook op de olie- en smeerresten.


Alle randapparatuur en de kop zijn er inmiddels af.


Aan de hand van de pakking zou je moeten kunnen zien waar het probleem ligt.


Het principe van een zijklepper. De in-en uitlaat kleppen zitten naast de zuigers.

Of dit ooit weer goed komt? Laat dat maar aan Jan Tinga en zijn mensen over! Ik ben wel benieuwd wat nu eindelijk de grootste boosdoener is geweest van het hoge olie- en koelvloeistofverbruik.




woensdag 6 juni 2012

De motor van de 100E is weer opgebouwd en ziet er new en shiny uit.


De motor is helemaal schoongemaakt en voorzien van nieuwe kleppen en andere onderdelen.


Ziet er weer als nieuw uit.


Kop van de motor is nog los


De pakkingen liggen ernaast


Het geheel in beeld.

Binnenkort zal de motor weer in de Anglia worden gezet. Woensdag 27 juni moet de Corsair voor de APK en dat gebeurt ook bij Tinga, dus dan maar eens gaan kijken. Zal de Anglia 100E klaar zijn voor de trip naar Engeland in Augustus? Hou de site maar in de gaten.




woensdag 11 juli 2012

De motor is weer ingebouwd en heeft al even gedraaid. Het gaat weer ergens op lijken. Die groene kleur is nog even wennen.


De mannen van Jan Tinga zijn druk bezig. De motor zit weer in de auto.


Een en ander moet nog afgebouwd worden.




zaterdag 28 juli 2012

De Ford Anglia 100E is weer klaar. De motor is gereviseerd en loopt als een zonnetje. Het stuurhuis is doorgesmeerd en van nieuwe olie voorzien en hij stuurt ook weer soepel. Er zit nog inloopolie in de motor en we moeten de komende anderhalve week 1.000 kilometer rijden, zodat Tinga de olie nog voor de reis naar Engeland kan vervangen door de echte olie en dan de motor ook kan afstellen. Carl wordt bereid gevonden de komende dagen de 100E mee naar het werk te nemen.

De reis naar huis verloopt redelijk goed. De temperatuur loopt op de snelweg wel hoog op. Met een gangetje van net geen 80 is er niet zoveel aan de hand, maar boven de 80 loopt de meter dicht naar het rode vlak. Waarschijnlijk is de inloopolie hier nog debet aan.


Jan Tinga en Jos bij de Ford Anglia 100E in Leimuiden bij vakgarage Tinga.




vrijdag 3 augustus 2012

Het testrijden met de Anglia is nog niet gelijk een onverdeeld succes. Er zijn nu 1.000 kilometer gereden, de motor wordt erg warm, de olie loopt eruit en de uitlaat maakt een kabaal.

De oprit van Saskia en Jorrit is inmiddels tot rampgebied verklaard waar de olieramp met de Exxon Valdez niks bij is. Ik denk niet dat ik daar nog welkom ben met een klassieker. Met welke auto we nu straks de boot oprijden naar Engeland is nog een grote vraag. Nog iets positiefs te melden over de 100E? Ja, de motor loopt eigenlijk heel mooi en rustig.


Rembrandtlaan in Hoorn. Daar hoeven we voorlopig niet meer te komen, vrees ik.




maandag 6 augustus 2012

Onderstaande foto lijkt erger dan het is. Michiel was al opgelucht toen ik de Anglia op de auto-ambulance reed. "Het is waarschijnlijk de oliedruksensor die kapot is en daarom spuit de olie uit het motorblok," was het oordeel van Michiel. De inloopolie moet toch vervangen worden, dus die sensor gaat in 1 moeite door. De resonatie in de uitlaat kon wel eens een lastiger op te lossen probleem zijn.

Het blijft dus nog even spannend met welke auto we vrijdag de boot op gaan.


Michiel van Vakgarage Tinga komt de 100E thuis ophalen.




dinsdag 4 september en vrijdag 7 september 2012

Na de vakantie nog maar eens goed gekeken naar de slecht lopende motor van de Anglia. Via Harrie Drenth 4 Champion L10 bougies gekregen (eigenlijk 5, Harrie kan niet tellen of was er eentje reserve? Zal wel het laatste zijn.). Deze hebben we vanavond in de motor van de 100E gedraaid en toen we de DAF naar de stalling brachten gelijk maar een testritje gemaakt van 40 kilometer. De motor draaide mooi en rustig. Voorlopig lijkt hiermee het probleem weer opgelost. Vrijdag 7 september naar Utrecht voor het Catannen bij Remco. Dat is weer het echte werk. De Anglia rijdt prima. Zo mooi heeft de 100E nog niet eerder gelopen en het lijkt zelfs of er iets meer vermogen is. De motor wordt ook al minder warm.

Wordt vervolgd!


Zowel de DAF als de 100E voltanken bij de Tango in Lelystad.



terug terug

   Evenementen:


    2016

    2015

    2014

    2013

    2012

    2011

    2010

    2009

    2008

    2007